Bowtie-analyse: complete uitleg van methode, opbouw en toepassing

Een bowtie-analyse is een visuele en kwalitatieve methode om risico’s in kaart te brengen. Je tekent daarbij als het ware de vorm van een vlinderdas (bowtie): links staan de oorzaken die tot een ongewenste gebeurtenis kunnen leiden, in het midden staat het risico zelf, en rechts staan de gevolgen die dat risico kan hebben. De methode is ontwikkeld door Shell in het begin van de jaren negentig en wordt sindsdien breed toegepast in sectoren als de chemische industrie, de luchtvaart, de bouw en de gezondheidszorg.

De kracht van de bowtie-analyse zit in het overzicht. In één plaatje zie je tegelijk hoe een risico kan ontstaan én wat er daarna mis kan gaan, plus alle beheersmaatregelen die je daartegen hebt. Dat maakt het een bruikbaar middel voor zowel risicobeheersing als communicatie naar collega’s, management of toezichthouders.

De opbouw van een bowtie-analyse

Het model bestaat uit vijf vaste onderdelen. Samen vormen ze de vlinderdas-structuur:

  • Gevaar (hazard): de bron van het risico, bijvoorbeeld een brandbare stof, hoogteverschil of onder druk staand systeem.
  • Top event: het moment waarop de controle over het gevaar verloren gaat, zoals een lekkage, een val of een stroomstoring. Dit staat precies in het midden van de bowtie.
  • Dreigingen (threats): de oorzaken of omstandigheden die het top event kunnen veroorzaken. Deze staan links van het midden.
  • Gevolgen (consequences): de uitkomsten die kunnen optreden nadat het top event heeft plaatsgevonden. Deze staan rechts van het midden.
  • Barrières (barriers): de maatregelen die je inzet om te voorkomen dat dreigingen leiden tot het top event (preventieve barrières, links) of om te beperken wat er na het top event gebeurt (mitigerende barrières, rechts).

Stel dat het gevaar een gastank is op een industrieterrein. Het top event is dan een ongecontroleerde gaslekkage. Links staan dreigingen als corrosie, materiaalfouten of menselijke fouten bij onderhoud. Rechts staan gevolgen als brand, explosie of vergiftiging. De barrières zijn zaken als periodieke inspecties (links) en sprinklerinstallaties of evacuatieprocedures (rechts).

Preventieve en mitigerende barrières

Het onderscheid tussen de twee soorten barrières is belangrijk. Preventieve barrières zitten aan de linkerkant en zorgen dat het top event niet optreedt. Mitigerende barrières zitten aan de rechterkant en beperken de schade als het top event al heeft plaatsgevonden. Beide zijn nodig: alleen sturen op preventie is niet realistisch, want geen enkel systeem is onfeilbaar.

Goede barrières voldoen aan een aantal kenmerken. Ze zijn specifiek (gekoppeld aan één dreiging of gevolg), onafhankelijk van andere barrières, en aantoonbaar effectief. Een barrière die alleen op papier bestaat maar nooit getest is, telt in de praktijk nauwelijks mee. In een volwassen bowtie-analyse wordt ook bijgehouden wie verantwoordelijk is voor elke barrière en hoe de effectiviteit bewaakt wordt.

Hoe voer je een bowtie-analyse uit?

Een bowtie-analyse maak je stap voor stap. Het is een teaminspanning: je haalt de meeste waarde uit de methode als mensen met verschillende achtergronden samen aan tafel zitten.

  • Stap 1: Bepaal het gevaar en het top event. Wees hierin zo concreet mogelijk. “Brand” is te breed; “ongecontroleerde ontbranding van oplosmiddelen in de spuitcabine” is werkbaar.
  • Stap 2: Breng alle dreigingen in kaart. Gebruik ervaringen uit het verleden, incidentregistraties en de expertise van de mensen in de ruimte.
  • Stap 3: Bepaal de gevolgen. Denk daarbij aan verschillende scenario’s: wat als de situatie direct wordt ontdekt, wat als dat niet het geval is?
  • Stap 4: Identificeer de bestaande barrières. Zowel technisch als organisatorisch en menselijk.
  • Stap 5: Beoordeel de kwaliteit van de barrières. Zijn ze voldoende, onafhankelijk en aantoonbaar effectief? Signaleer ontbrekende of zwakke barrières.
  • Stap 6: Documenteer en deel het resultaat. Een bowtie heeft pas waarde als hij bekend is bij de mensen die ermee moeten werken.

Verschil met andere risicomethoden

De bowtie-analyse wordt vaak vergeleken met de FMEA (Failure Mode and Effects Analysis) en de risicomatrix. Het grote verschil is dat de bowtie zowel oorzaken als gevolgen combineert in één overzicht, terwijl een FMEA meer tabelmatig werkt en een risicomatrix alleen een prioritering geeft op basis van kans en impact. De bowtie is daarmee uitgebreider en visueler, maar ook bewerkelijker om op te stellen.

Een ander verschil is de communicatiewaarde. Een risicomatrix zegt weinig aan iemand die de context niet kent. Een bowtie vertelt een verhaal: hier is het gevaar, zo kan het misgaan, dit zijn de gevolgen, en dit doen we eraan. Dat maakt de methode bijzonder geschikt voor toolboxmeetings, inspecties en audits.

Veelgemaakte fouten bij een bowtie-analyse

Een veel voorkomende fout is dat de bowtie te algemeen blijft. Als het top event “incident op de werkplek” is, zijn alle barrières ook vaag en daarmee weinig bruikbaar. Hoe specifieker het top event, hoe zinvoller de analyse.

Een andere valkuil is dat een bowtie eenmalig wordt gemaakt en daarna in een la verdwijnt. De analyse heeft onderhoud nodig: als processen veranderen, barrières wegvallen of nieuwe risico’s opduiken, moet de bowtie worden bijgewerkt. Zonder dat beheer verliest hij snel zijn waarde als sturingsinstrument.

Tot slot overschatten organisaties soms het aantal barrières. Een bowtie met twintig barrières aan één kant klinkt indrukwekkend, maar als de helft papieren maatregelen zijn zonder eigenaar of verificatie, bieden ze weinig echte bescherming. Kwaliteit gaat boven kwantiteit.

Wanneer zet je een bowtie-analyse in?

De methode is het meest geschikt bij risico’s met een duidelijk identificeerbaar top event, zoals procesveiligheid in de industrie, vluchtveiligheid, of kritieke stappen in een zorgproces. Ze werkt minder goed bij diffuse, langzaam opbouwende risico’s zonder één duidelijk kantelpunt.

De bowtie-analyse past goed in een breder veiligheidsmanagementsysteem, bijvoorbeeld als verdieping bij een eerder uitgevoerde risico-inventarisatie. Hij vervangt geen kwantitatieve methoden als een Quantitative Risk Assessment (QRA), maar vult die aan met inzicht in de samenhang tussen oorzaken, beheersmaatregelen en gevolgen.

Wil je echt iets hebben aan een bowtie-analyse, zorg dan dat hij gedragen wordt door de mensen op de werkvloer, dat barrières een eigenaar hebben en dat het document regelmatig wordt herzien. Een bowtie die leeft binnen een organisatie is een concreet veiligheidsinstrument; een bowtie die alleen dient voor een audit is dat niet.

Scroll naar boven